Ginekologia Estetyczna
dr n. med. Agnieszka Mikucka
Gabinet/Diagnostyka
Diagnostyka · przewlekłe choroby zapalne sromu

Liszaj twardzinowy
i liszaj płaski sromu.

Zmiany w okolicy intymnej mogą powodować dyskomfort, ból, świąd i wiele obaw. Warto jednak pamiętać, że nie są powodem do wstydu — są problemem zdrowotnym, który można diagnozować i skutecznie leczyć. Wczesna konsultacja pozwala ograniczyć rozwój zmian, zmniejszyć dolegliwości oraz poprawić codzienny komfort życia.

Poznaj obie choroby
2 chorobyliszaj twardzinowy · liszaj płaski sromu
wywiad i badaniepodstawa rozpoznania, w razie potrzeby wycinek
poufniekonsultacja z poszanowaniem komfortu i granic

Zmiany w okolicy intymnej
nie są powodem do wstydu.

Zmiany w okolicy intymnej mogą powodować dyskomfort, ból, świąd i wiele obaw. Warto jednak pamiętać, że nie są powodem do wstydu — są problemem zdrowotnym, który można diagnozować i skutecznie leczyć.

Wczesna konsultacja pozwala ograniczyć rozwój zmian, zmniejszyć dolegliwości oraz poprawić codzienny komfort życia. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje o dwóch przewlekłych chorobach zapalnych: liszaju twardzinowym oraz liszaju płaskim — a także o badaniu USG ginekologicznym, które wykonujemy w gabinecie.

Liszaj
twardzinowy.

Liszaj twardzinowy to przewlekła choroba zapalna skóry i błon śluzowych, która najczęściej dotyczy okolicy sromu i odbytu. Występuje częściej u kobiet; może pojawić się zarówno u dziewczynek przed okresem dojrzewania, jak i u kobiet w okresie okołomenopauzalnym.

Dokładna przyczyna choroby nie jest w pełni poznana. Uważa się, że na jej rozwój mogą wpływać czynniki immunologiczne, genetyczne i hormonalne. Liszaj twardzinowy bywa związany z innymi chorobami o podłożu autoimmunologicznym, takimi jak choroba Hashimoto, bielactwo, łuszczyca, atopowe zapalenie skóry czy reumatoidalne zapalenie stawów.

Choroba ma charakter przewlekły i nawrotowy — okresy nasilenia objawów mogą przeplatać się z remisją. Odpowiednio prowadzone leczenie pomaga wyciszyć stan zapalny, ograniczyć bliznowacenie oraz wydłużyć czas bez dolegliwości.

Objawy

Objawy mogą rozwijać się stopniowo
i mieć różne nasilenie.

Do najczęstszych należą:

  • świąd, pieczenie lub uczucie podrażnienia okolicy intymnej

  • suchość, napięcie skóry i dyskomfort podczas siedzenia lub aktywności

  • jasne plamy, drobne grudki albo zmiana struktury skóry

  • bolesne pęknięcia, nadżerki, wybroczyny lub tkliwość

  • ból podczas współżycia

  • stopniowe ograniczenie elastyczności tkanek

  • bliznowacenie i zmiany w budowie anatomicznej sromu

Nie każda pacjentka doświadcza wszystkich objawów. Część kobiet przez długi czas odczuwa jedynie świąd lub nawracające podrażnienie, które bywa mylone z infekcją intymną.

Diagnostyka

Wywiad, badanie i — w razie potrzeby — wycinek.

Rozpoznanie opiera się przede wszystkim na dokładnym wywiadzie i badaniu lekarskim. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić pobranie niewielkiego wycinka zmienionej tkanki do badania histopatologicznego. Pozwala to potwierdzić diagnozę, wykluczyć inne przyczyny zmian i dobrać właściwe leczenie.

Regularne kontrole są ważne także dlatego, że przewlekłe, nieleczone zmiany wymagają obserwacji onkologicznej. Ryzyko rozwoju raka kolczystokomórkowego jest niewielkie, ale wymaga czujności i kontroli lekarskiej.

Leczenie

Preparaty miejscowe dobierane indywidualnie.

Podstawą leczenia są najczęściej preparaty miejscowe dobierane indywidualnie do stopnia nasilenia zmian. Mogą obejmować m.in.:

  • ✦

    miejscowe leki przeciwzapalne, w tym glikokortykosteroidy

  • ✦

    inhibitory kalcyneuryny

  • ✦

    wybrane preparaty z retinoidami

  • ✦

    pielęgnację wspierającą barierę ochronną skóry i błon śluzowych

W wybranych przypadkach leczenie może być rozszerzone o nowoczesne metody wspomagające regenerację tkanek i poprawę ich elastyczności. Należą do nich m.in. osocze bogatopłytkowe, laser frakcyjny, fale radiowe, preparaty na bazie kwasu hialuronowego czy terapia tlenowa. Dobór terapii zawsze powinien wynikać z aktualnego obrazu choroby, nasilenia objawów oraz indywidualnych potrzeb pacjentki.

Liszaj
płaski.

Liszaj płaski jest przewlekłą, niezakaźną chorobą zapalną, która może obejmować skórę, błony śluzowe, paznokcie oraz owłosioną skórę głowy. U kobiet może występować również w obrębie sromu i pochwy.

Najczęściej rozpoznaje się go u osób dorosłych, zwykle między 30. a 60. rokiem życia. Przyczyna choroby nie została jednoznacznie ustalona. U części pacjentek obserwuje się współistnienie innych chorób autoimmunologicznych lub przewlekłych, m.in. bielactwa, łysienia plackowatego, tocznia rumieniowatego, twardziny układowej, cukrzycy czy nieswoistych chorób zapalnych jelit.

Na zaostrzenie zmian mogą wpływać m.in. stres, niektóre leki oraz — w przypadku zmian w jamie ustnej — czynniki kontaktowe, takie jak wypełnienia amalgamatowe. Liszaj płaski może mieć charakter nawrotowy, dlatego wymaga systematycznej kontroli i konsekwentnego leczenia.

Objawy w okolicy intymnej

Warto zgłosić się do lekarza
już przy pierwszych niepokojących objawach.

Liszaj płaski sromu może powodować znaczny dyskomfort, jednak wiele kobiet długo zwleka z konsultacją z obawy przed badaniem lub skrępowaniem. Mogą do nich należeć:

  • pieczenie, ból, świąd lub tkliwość okolicy sromu

  • zaczerwienienie i nadwrażliwość błon śluzowych

  • nadżerki, owrzodzenia lub bolesne pęknięcia

  • plamienia kontaktowe i uczucie suchości

  • ból podczas współżycia

  • bliznowacenie, zrosty oraz stopniowe zwężanie wejścia do pochwy

  • nawracające infekcje bakteryjne lub grzybicze

Zmiany w obrębie sromu mogą współistnieć ze zmianami w jamie ustnej. Dlatego podczas konsultacji warto wspomnieć również o pieczeniu, bolesności, nadżerkach lub białawych zmianach na śluzówce policzków, języka czy dziąseł.

Diagnostyka

Obraz kliniczny, badanie i — w razie potrzeby — wycinek.

Rozpoznanie ustala się na podstawie obrazu klinicznego oraz badania lekarskiego. W razie potrzeby pobierany jest wycinek do badania histopatologicznego. Jest to ważne, ponieważ objawy liszaja płaskiego mogą przypominać inne choroby zapalne, infekcje lub zmiany wymagające odmiennego postępowania.

Regularne kontrole są istotną częścią opieki, ponieważ przewlekłe zmiany zapalne wymagają obserwacji, a w rzadkich sytuacjach mogą wiązać się z ryzykiem rozwoju raka kolczystokomórkowego.

Leczenie

Dobierane indywidualnie do lokalizacji i aktywności zmian.

Leczenie dobierane jest indywidualnie i zależy od lokalizacji zmian, ich aktywności oraz stopnia dolegliwości. Najczęściej stosuje się:

  • ✦

    miejscowe leki przeciwzapalne, w tym glikokortykosteroidy

  • ✦

    preparaty z retinoidami

  • ✦

    leki przeciwhistaminowe, jeśli występuje nasilony świąd

  • ✦

    leczenie zakażeń współistniejących

  • ✦

    odpowiednio dobraną pielęgnację delikatnej okolicy intymnej

W uzasadnionych przypadkach terapię można uzupełnić metodami wspierającymi gojenie i regenerację tkanek, takimi jak terapia fotodynamiczna, fale radiowe, osocze bogatopłytkowe, terapia tlenowa czy nieablacyjny laser frakcyjny.

Leczenie chirurgiczne rozważa się wyłącznie w określonych sytuacjach, np. przy znacznych zrostach lub bliznowaceniu. Powinno być prowadzone w okresie remisji choroby, po uprzednim wyciszeniu stanu zapalnego.

USG
ginekologiczne.

USG ginekologiczne to bezbolesne, nieinwazyjne badanie obrazowe, które pozwala ocenić narządy miednicy mniejszej — macicę, endometrium i jajniki. Jest podstawowym elementem profilaktyki i diagnostyki ginekologicznej.

Badanie wykonuje się najczęściej głowicą przezpochwową, która daje najdokładniejszy obraz; w wybranych sytuacjach — przez powłoki brzuszne. Trwa zwykle kilkanaście minut, nie wymaga specjalnego przygotowania, a wynik omawiany jest od razu, podczas tej samej wizyty.

USG uzupełnia wywiad i badanie ginekologiczne — pomaga wyjaśnić przyczynę dolegliwości, ocenić wykryte zmiany i zaplanować dalsze postępowanie lub kontrolę.

Kiedy warto wykonać

Profilaktycznie i przy dolegliwościach.

  • ✦

    w ramach regularnej kontroli ginekologicznej

  • ✦

    przy nieregularnych, obfitych lub bolesnych miesiączkach i plamieniach

  • ✦

    przy bólu w podbrzuszu lub dolegliwościach podczas współżycia

  • ✦

    w celu oceny torbieli, mięśniaków, polipów i grubości endometrium

  • ✦

    przed planowanym zabiegiem oraz w ramach kontroli po leczeniu

Przebieg badania

Kilkanaście minut, bez przygotowania.

Badanie odbywa się na fotelu ginekologicznym i jest bezbolesne. Nie trzeba być na czczo ani przygotowywać się w szczególny sposób — przed badaniem przezpochwowym warto jedynie opróżnić pęcherz.

Obraz omawiamy na bieżąco, a opis badania otrzymujesz na miejscu. USG można połączyć z konsultacją ginekologiczną podczas jednej wizyty.

Zobacz cennik
Nie musisz czekać z konsultacją

Świąd, pieczenie, ból —
nie powinny być bagatelizowane.

Świąd, pieczenie, ból podczas współżycia, nawracające podrażnienia czy zmiana wyglądu skóry w okolicy intymnej nie powinny być bagatelizowane. Nie zawsze oznaczają infekcję — mogą być objawem przewlekłej choroby zapalnej wymagającej innego leczenia.

Konsultacja odbywa się z poszanowaniem prywatności, komfortu i granic pacjentki. Celem wizyty jest nie tylko postawienie diagnozy, ale przede wszystkim zmniejszenie dolegliwości, ochrona tkanek przed bliznowaceniem oraz przywrócenie komfortu w codziennym życiu i bliskości.

Twój problem
WhatsApp